Brazylijski przedsiębiorca miał płatne konto Claude — osobiste i firmowe, zarządzające kluczami API dla produktu. Oba zostały zablokowane bez ostrzeżenia i bez podania przyczyny. Jedyna ścieżka odwołania: formularz Google bez gwarancji odpowiedzi. Support napisał wprost: "nie możemy potwierdzić powodu blokady ani jej zdjąć — wszystkie zapytania idą przez formularz". Firma stanęła.

W sierpniu 2025 OpenAI zastąpił GPT-4o modelem GPT-5 jako domyślnym w ChatGPT. Automatyzacje i agenty zbudowane pod konkretny model przestały działać poprawnie z dnia na dzień — zmienił się styl odpowiedzi, format outputów, zachowanie przy edge case'ach. Fala protestów była tak duża, że OpenAI musiał przywrócić GPT-4o jako domyślny dla płacących użytkowników.

Użytkownik API z miesięcznym zużyciem rzędu 10–20 centów zaczął otrzymywać rachunki po kilkadziesiąt dolarów miesięcznie. Agent działał "efektywnie" — wysyłał długie konteksty, powtarzał wywołania, optymalizował zadanie. Nikt nie powiedział mu, że budżet to też parametr.

Użytkownik polegał na twardym limicie wydatków organizacji jako zabezpieczeniu. System naliczył należności o ponad 1000 dolarów powyżej ustawionego limitu. Support nie odpowiadał. Limit okazał się "miękki" — działał jako wskazówka, nie jako twarde odcięcie.

Doświadczony nowojorski prawnik Steven Schwartz poprosił ChatGPT o wyroki popierające jego argumentację. Model wymyślił sprawy które nie istniały — z nazwiskami sędziów, sygnaturami akt i treścią uzasadnień. Drugi prawnik przyznał przed sądem, że traktował ChatGPT jako "superwyszukiwarkę" i nie wiedział, że oznaczenie "F.3d" odnosi się do opublikowanego orzeczenia federalnego.

Adwokat użył ChatGPT do "poprawienia" już napisanej apelacji. Model dodał cytaty z wyroków — 21 z 23 było zmyślonych. Mostafavi przyznał, że nie przeczytał tekstu przed złożeniem do sądu. Sąd opublikował opinię jako ostrzeżenie dla całego środowiska prawniczego.